Turgay Sözen

Türkiye, köklü bir üretim deneyimine, geniş bir sanayi altyapısına ve uluslararası pazarlara ulaşan işletmelere sahip. Ancak sanayide kalıcı güç, yalnızca üretim miktarını ve ihracatı artırmakla sağlanamaz. Üretim gücünü teknolojik yetkinlik, verimlilik, nitelikli insan kaynağı ve yüksek katma değerle buluşturmak; bu kazanımları toplumsal refaha dönüştürmek gerekiyor.

Üretmek başka, ürettiği değerde söz sahibi olmak başka. Kooperatifçilik, üreticinin yalnızca ürününü değil, pazardaki gücünü de ortaklaştırmasının yollarından biridir. Fiskobirlik'in yaklaşık doksan yıllık hikâyesi ise bu gücün nasıl doğduğunu, devletle nasıl ilişkilendiğini ve zaman içinde hangi sınavlardan geçtiğini gösteriyor.

Dünya sanayisinde rekabetin kuralları değişiyor. Artık yalnızca daha fazla ve daha düşük maliyetle üretmek yeterli değil. Teknoloji geliştirmek, bilgiyi üretim gücüne dönüştürmek, tedarik zincirlerini güvence altına almak ve nitelikli insan kaynağını geliştirmek, ülkelerin sanayi geleceğini belirleyen unsurlar arasında öne çıkıyor.

Türkiye'nin tarım politikasını anlamak için yalnızca bugün ne yaptığımıza değil, buraya nasıl geldiğimize de bakmak gerekir. Çünkü her tarım politikası, kendisinden önceki tercihlerden, ekonomik koşullardan ve değişen ihtiyaçlardan izler taşır.