SANATÇI Erkan Özdilek’in Zamanın Katmanları adını verdiği sergisi Taksim Atatürk Kültür Merkezi’nde devam ediyor.

‘SEVGİ VE BARIŞ’ KÜLTÜRÜMÜZÜN MİHENK TAŞIDIR… başlıklı İbrahim Dinç köşe yazısı.

Kendözümüzün şüphesiz tanındığı alanlardan biri de insani ferdiyetimizin mecmua halinde yapı ve kimlik bulduğu toplum ya da millet kavramlarıdır. Kendilik, biz ve ben kavramları medeniyetin esası olan toplum bu yolla kendi muhteva ve içeriğini tanır. Millet işte bu insani yapının kimlik bulmuş halidir.

Yılmaz Erdoğan’ın meşhur Vizontele filmini bilirsiniz.  Filmde, sinemacı baba ile oğlu arasında geçen unutulmaz bir sahne vardır:  “Baba, akü yok!”  “...

Pera Müzesi’nde açılan “Cumhuriyetin Kamera Arkası” sergisi, 1920’lerden 1950’lerin başlarına uzanan fotoğraflarla erken Cumhuriyet İstanbul’unun bilinmeyen yüz...

Chanel, Paris Operası’nın dansçılarını giydiriyor. Miu Miu, sinemayı ve canlı performansları bir araya getiriyor. Yani kısaca lüks modaevleri artık yalnızca defileler ve kampanyalarla gündemde değil. Tiyatrodan...

Kültür merkezleri var, kurslar düzenleniyor, sahneler kuruluyor… Peki, kültür ve sanat kentin günlük yaşamının ne kadar parçası olabiliyor?

Geçen gün İzmir GastroFest’in yaratıcısı Hande Arslanalp’le bu yılki festivali konuşuyorduk.

Dil ve Kimlik: Batı Menşeli İfadelerin Kültürel Erozyonu ve Medeniyet Tasavvuru başlıklı Prof. Dr. Yakup Civelek köşe yazısı.

Tarihimiz, yardımlaşmayı incitmeden yapmanın asil yollarını bulmuş muazzam bir zarafet pınarıdır. Ecdadımız, alanı da vereni de gizleyerek kibri ve mahcubiyeti yok etmek için mahalle köşelerine "Sadaka Taşı" dikmiştir. Günümüzde İstanbul'da Üsküdar Doğancılar, Fatih Camii avlusu ve Süleymaniye gibi yerlerde korunmuş sadaka taşları hâlâ görülebilmektedir.

Bir şehrin yöneticisi, salt yolları asfaltlayan, suyu akıtan, binaları yükselten bir bürokrat değildir; o aynı zamanda kentin ruhunu heykeltıraş gibi yontan, o şehre estetik bir nefes kazandıran bir mimar olmalıdır. Ordu Büyükşehir Belediye Başkanı Hilmi Güler’in sanata, tiyatroya ve şehrin kültürel inşasına verdiği bu samimi omuz, tam da bu idrakin bir tezahürüdür.

Yussef Dayes, beraberinde bas gitarda Rocco Palladino, klavyede Elijah Fox, perküsyonda Alex Bourt, saksafonda Abye Osman ve udda Balqeis Riad Mohamed Aboomar ile Paribu Art ana sahnesinde olağanüstü bir konsere imza attı.